.

menu karawanken

Tekstvak:

Nieuwsbrief Karawanken 
jaargang 3, nr. 2   

april 2005

Van de voorzitter

Nu ik dit schrijf zit de ledenvergadering van 31 maart nog redelijk in mijn hoofd. Een vergadering die de leden maar ook het bestuur met gemengde gevoelens kunnen hebben beleefd. Dat geldt dan ook uiteraard voor de voorzitter.

De reguliere zaken als financiën, jaarverslag e.d. nemen maar weinig tijd in. Het zijn vaak de niet gangbare zaken als statutenwijziging e.d. die veel aandacht vragen. Allereerst is er natuurlijk de voorbereiding binnen het bestuur en het gesprek met de notaris dat globaal ongeveer een klein jaar van voorbereiding en overleg vraagt. En dan blijkt op vergadering dat het aan het bestuur gegeven mandaat van eind vorig jaar toch niet als volmacht wordt opgevat zodat er amendementen worden ingebracht. Voor het bestuur weer een stap terug om dit weer in goede en juridisch verantwoorde banen te leiden.
Toch is het nodig de statuten met regelmaat op de actualiteit te laten toetsen. Een vereniging groeit en de verplichtingen nemen zienderogen toe. Ook een bestuur wil zich dan verantwoorden door rugdekking te zoeken.
Duidelijk werd wel dat er een goed gevoel bij de leden bestaat over onze nieuwe dirigent Jos van Eyck. Met hem heeft het bestuur uitgebreid geëvalueerd en afspraken voor de nabij toekomst gemaakt. Dit is ook voor een bestuur en een voorzitter plezierig te horen dat de leden instemmen met deze reactie.
We hebben in 2004 een bewogen jaar achter de rug. Dat blijkt wel uit het jaarverslag dat in verkorte vorm in deze nieuwsbrief staat. Persoonlijk hoop ik dat wij in 2005 kunnen doorstarten met veel zangplezier en goede repetities en uitvoering.
Tot slot vraag ik mij wel eens af hoe het zou zijn om als gewoon zanger op donderdagavond de repetities bij te wonen en af en toe een concert te geven. Een gevoel dat velen van onze leden kennen maar bij de bestuursleden onbekend is.
Misschien toch eens iets om over na te denken.
Met muzikale groet
Henk Hermelink.

Gedachte steuntje:
Leden worden gevraagd € 22,50 over te maken op rekeningnummer 154.91.01.04 t.n.v. Karawanken o.v.v. “extra bijdrage 2005”

Wetenswaardigheden

Jaarverslag 2004.
In het jaarverslag van onze secretaris lezen wij dat 2004 gekenmerkt werd door een aantal overlijdens van actieve leden als Jan Verkampen en Eddy Brouwers. Daarnaast traden om uiteenlopende redenen vijf leden terug en was de aanwas van nieuwe leden nihil. Het leden bestand was dan ook 75 actieve zangers op het einde van het jaar.
Een ander punt dat 2004 kenschetste was helaas de uitval door ziekte van de dirigent Jan Heesakkers begin oktober. Gelukkig was ons bijzondere lid Willy Brouwers weer bereid ons even te helpen. Begin 2005 konden wij de vacature invullen met de benoeming van Jos van Eyck als dirigent. Een hoogtepunt dat wij allen als bijzonder positief beleefden was de reis naar Vlaanderen en dan met name het optreden onder de Menenpoort in Ieper. Een moment om nooit te vergeten.
De publiek optredens in 2004 bleven redelijk beperkt mede door de ziekte van de dirigent. De nadruk lag op het voorjaarsconcert in Eigen Herd, het concert in Someren en de optredens in Vlaanderen.
Enquête reiscommissie
Na afloop van de Vlaanderenreis heeft de reiscommissie de leden middels een enquête gevraagd hun mening te geven over verschillende aspecten van de koorreizen. Het bestuur stemde volledig in met deze enquête.
De uitslag van de enquête werd op de jaarvergadering door Han Urlings, lid van de reiscommissie aan de leden uitvoerig toegelicht.
Als conclusie uit de enquête komt naar voren:
Het koor wil in meerderheid een concertreis die 3 a 4 dagen mag duren, bij voorkeur in het najaar. De reistijd mag 1 à 2 dagen duren voor de trip heen en terug. Als accommodatie kiest de meerderheid voor een comfortabel hotel waarin het koor in zijn geheel kan worden ondergebracht. Over bijdrage die leden over hebben voor een dergelijke trip komt een bedrag van €250 tot €300 naar voren.
Het bestuur en de leden hebben de conclusies van deze enquête met enthousiasme aanvaard.

Afscheid van Sjeng

Officieel heet hij Jean van de Zanden maar de leden van het koor kennen hem al ruim 10 jaar als Sjeng. Hij was tot 31 maart de beheerder van ons repetitielokaal De Sprong in Volkel maar legde per 1 april (voor ons helaas) zijn functie neer. Ruim 10 jaar was hij onze gastheer en zorgde al die tijd dat de zaal klaarstond zoals wij dat wensten. Voor en na de repetities maar ook tijdens de pauzes bediende hij (samen met Gerda) de leden op een geheel eigen en gastvrije wijze. Als het koor op tournee ging was hij degene die klaarstond. Hij opende het lokaal maar ook de bar, ongeacht het tijdstip van de dag.
Het koor zal de vertrouwde Sjeng missen. Wij hebben onze dankbaarheid geuit door hem zingend uit te luiden aan het einde van onze ledenvergadering.

Geplande concerten (onder enig voorbehoud):
Zaterdag 3 september in Asten (20.00 uur)
Zondag 11 december in Uden (15.00 uur)

Voor u gelezen in De Gelderlander.

De vergrijzing van Mannenkoren.
Al in 1953 werden er sombere woorden gesproken bij het honderd jarig bestaan van de KNZV. De vergrijzing van de leden bedreigde de toekomst van het verenigingsleven en dan met name van de mannenkoren.
Ook nu in 2005 wordt er op vele fronten gewaarschuwd voor een tekort aan nieuwe leden, de koren moeten aantrekkelijker worden voor jongeren.
De landelijk secretaris van de KNZV ziet de toekomst niet echt somber in. Hij ziet de vergrijzing niet als het grootste probleem maar het vaak “belegen”en weinig veranderend repertoire dat jarenslang standhoudt bij vele koren. Enerzijds biedt de samenstelling van het koor weinig andere mogelijkheden, anderzijds zingen de leden voor de gezelligheid en is er weinig ambitie eens iets anders te zingen. Ook de muziekcommissies zijn vaak niet echt vernieuwend bezig.
Binnen koren kan dit leiden tot een tweestrijd tussen aan de ene kant de gezelligheid en anderzijds de vernieuwing. Een ander repertoire met hogere kwaliteit vergroot de kans op uitvallers. Koren maken vaak de keuze om het repertoire voor iedereen haalbaar te houden.
De KNZV is bezig dit vraagstuk in een beleidsnota te gieten om antwoord te vinden op de vraag hoe koren aantrekkelijker voor jongeren kunnen worden.
Een keuze, welke dan ook kan ingrijpende gevolgen hebben voor het ledenbestand. Leeftijd speelt een rol, maar ook teruglopende zangkwaliteit. De cruciale vraag is dan of dit opweegt tegen de gezelligheid die er mogelijk onder lijdt.


De behoefte van mannen om onder elkaar zingend samen te zijn is groot. Ruim 600.000 mannen zingen in 10.000 koren, velen vooral om de gezelligheid. Kameraadschap speelt hierbij een grote rol, minder dan de zangkwaliteit van het individu. De sfeer van een mannenkoor valt te vergelijken met het dertiende team van een voetbalclub. Een team dat eerder speelt om het biertje achteraf dan om de promotie.
Soms kiest het koor of kiezen koorleden voor een geheel nieuwe weg. Er wordt dan een nieuw koor opgericht dat andere, hogere ambities heeft. Ambities die het “oude” koor niet kon of wilde realiseren vanwege de lieve vrede met de andere leden.
Gelukkig zijn de meeste koren serieus genoeg om te streven naar een goed evenwicht tussen kwaliteit en gezelligheid. Uiteindelijk wil men zich ook kunnen tonen aan de plaatselijke gemeenschap met sprankelende en nieuwe werken.
Bovendien is er ook nog altijd een dirigent die de muzikale lat hoger wil leggen.


De KNZV streeft er naar de koren ervan te overtuigen dat kwaliteit van het koor begint bij een goed aanname beleid. Wil je je koor verbeteren dan moet dit in de pas lopen met een aantrekkelijk repertoire in combinatie met een goede stemkwaliteit. Die combinatie leidt tot een betere kwaliteit van het koor en een aantrekkelijkheid voor nieuwe (jongere) leden.
In het algemeen bestaat er geen twijfel dat de koren nog een lange toekomst wacht. Vanaf de vroege middeleeuwen met de gregoriaanse kerkzang tot nu is er steeds gezongen, zowel profaan als religieus maar ook in combinatie van genres.
De tweedeling tussen koren die kiezen voor gezelligheid en zij die keizen voor kwaliteit zal doorgaan. Voor beide type koren blijft er ruimte te over.
(samenvatting van een artikel van Johan Bosveld)

 


Repetitiedata 2005

De repetities zijn op donderdagavond van 20.00 uur tot 22.15 uur
in De Sprong aan de Aert Willemstraat te Volkel.
(Tel: 0413-272956)
Op onderstaande data zijn de repetities in de eerste helft van 2005 gepland.
April 2005
7, 14, 21, 28
Mei 2005
12, 19, 26 ( dus 5 mei geen repetitie!)
Juni 2005
2, 9, 16, 23, 30
Juli 2005
7

 

Zomerreces van 11 juli tot 19 augustus
25 augustus eerste repetitie na de zomer.

Het repertoire

In het repertoire komt voor Die Nacht van Franz Schubert (1797-1828). De tekstvertaling luidt als volgt:

De Nacht
Wat zijt gij mooi, vriendelijke stilte, hemelse rust!
Ziet hoe de heldere sterren zich bewegen in de hemelweiden
En zwijgend op ons neerzien uit de blauwe verte.
Wat zijt gij mooi, vriendelijke stilte, hemelse rust
Zwijgend nadert de tederheid van de lente
De zachte schoot van de aarde
En versiert de zilverheldere bron van mos
En de velden met bloemen.

Het religieus getinte lied Die Almacht (nr.12) is een oorspronkelijk gedicht van Joh. Ladislaus Pyrker, op muziek gezet door Franz Schubert (1797-1828) en nadien bewerkt door Franz Liszt (1811-1886).
Dit lied is nu weer actueel nu het op 5 juni a.s. wordt uitgevoerd. De vertaling verscheen eerder in de nieuwsbrief van juni 2004.

DE ALMACHT.
Groot is Jehova, de Heer!
Want hemel en aarde verkondigen zijn macht.
Je hoort haar in de loeiende storm
in de roep van de woudstroom die luid begint te ruisen;
groot is Jehova, de Heer, groot is zijn macht.
Je hoort haar in het gemurmel van het groene woud,
Je ziet haar in het golvende, gouden koren
in de stralende frisse kleur van lieflijke bloemen
in de schittering van de met sterren bezaaide hemel.
Vreselijk klinkt zij in het rollen van de donder
en vlamt op in het snelle flitsen van de bliksem
doch voelbaarder nog verkondigt het kloppend hart je
de macht van Jehova, de eeuwige God.
Kijk smekend op naar Hem
En hoop op genade en ontferming.
Groot is Jehova de Heer.

Van Richard Wagner (1813-1883) zingen wij uit de Opera Tannhauser het pelgrimskoor. De vertaling luidt:
Pelgrimskoor.
Verblijd mag ik nu jou, mijn geboortegrond, weerzien
En blij je lieflijke landouwen aanschouwen
Nu laat ik de reisstaf rusten
Omdat ik getrouw voor God een pelgrimstocht gemaakt heb.
Door verzoening en boete heb ik mij verzoend met de Heer,
aan wie mijn hart hartstochtelijke dienstbaar is.
Die mijn berouw met Zijn zegen bekroont
De Heer, voor wie mijn lied weerklinkt.
Het heil van de genade wordt aan de boetvaardige geschonken.
Eens zal hij ingaan in de zalige vrede.
Hij is niet bang voor hel en dood.
Daarom prijs ik God mijn leven lang.
Alleluja, alleluja in eeuwigheid, in eeuwigheid.

(met dank aan ons lid Bep Claassens)

Gedachte steuntje
Leden wordt gevraagd € 22,50 over te maken op rekeningnummer 154.91.01.04 t.n.v. Karawanken o.v.v. “extra bijdrage 2005”

 

(ingezonden bijdrage)

Onderstaand verhaal ontvingen wij van ons lid, tweede tenor Christ Bolwerk.

Een curieus verhaal.

Graag wil ik een stukje schrijven over wat ik heb meegemaakt. Toen ik ruim 22 jaar geleden aan het tuinieren was achter het huis kwam ik tot de ontdekking dat ik mijn trouwring verloren was tijdens deze werkzaamheden. Mijn vrouw en ik waren erg onder indruk hiervan. We hebben uiteraard samen lang naar de ring lopen zoeken maar zonder resultaat. In de loop van de tijd is de hele tuin omgespit maar geen ring!
Toen wij in 2003 een nieuwe aanleg van de achtertuin lieten maken moest er 20 m3 grond worden verzet naar de tuin aan de voorkant van het huis. Die is vervolgens in 2004 onder handen genomen.
Ondertussen heb ik 18 jaar geleden een nieuwe ring gekocht zodat we weer samen een trouwring om hadden.
Nu deed zich het volgende voor:
Twee weken voor kerst was ik bezig voor in de tuin al het blad van de bomen weg te harken. Toen de hele tuin er weer netjes bijlag en ik het nodige gereedschap had opgeruimd, ging ik nog even met mijn vrouw kijken hoe de tuin er weer netjes bijlag.

Tot mijn grote verbazing zag ik op het zand een trouwring glinsteren in mijn ogen. Ik raapte hem op en mijn vrouw riep: Kijk eens naar de naam in de ring. En ja hoor, het was mijn verloren ring. Wij vinden het fijn dat de ring na 22 jaar weer terug is.
Is dit geen curieus verhaal?
Christ Bolwerk in Heesch.

Ouderen niets meer waard??

Hoezo?
Wij zijn een fortuin waard!!!
Hebben zilver in onze haren
Goud in onze tanden
En gas in onze darmen.
Stenen in onze nieren
Lood in onze schoenen
En kalk aan onze nagels.
Staal in onze heupen
En elastiek in onze knieën.
Vol met medicijnen
Lijken we wel op goudmijnen
Een mens met zoveel mineralen
Zal het jaar 2005 wel halen !!

Daarom gaan wij fier door het leven,
Nemen kritiek op als een spons,
Want door de bovengenoemde rijkdom
Drijft de economie op ons.

Het beleidsplan.

Een beleidsplan is als een richtingwijzer waar de leden samen de diverse richtingen hebben ingevuld. Er bestaat, na discussie, overeenstemming over de richtingen en het bestuur zorgt er in de komende jaren voor dat de vereniging op koers blijft. Wezenlijke koerswijzigingen doen zich meestal niet voor. Wensen en ideeën worden bewaard tot de discussie over het volgende beleidsplan.
Eind 2005 wil het bestuur een nieuw beleidsplan presenteren. Ieder lid dat ideeën heeft, wordt daarom dringend gevraagd deze (bij voorkeur schriftelijk) in te dienen bij een van de bestuursleden. Het maakt de opzet en de discussie aan het eind van dit jaar gemakkelijker en biedt het bestuur de bouwstenen voor een goed plan.