.


menu karawanken

Jaargang 6 nummer 3

augustus 2008

 

Van de voorzitter

Het  zomerreces zit er weer op. Nauwelijks voorzitter kon ik weer gaan uitrusten. Alhoewel, van reces was voor een aantal zangers nauwelijks sprake. Met name Cor de Koning en Bep Claassens, leden van de muziekcommissie, hebben veel tijd gestoken in de modernisering en inrichting van de muziekbibliotheek, van aankoop van archiefkasten tot het inrichten ervan. Het bestuur is hen zeer erkentelijk. Maar ook de andere leden hebben een verkort reces gehad vanwege het feit dat de dirigent, in overleg met de repetitor en het bestuur een aantal extra repetities heeft ingelast met het oog op de koorreis naar Trier en Luxemburg.
Ook de vergaderingen van de  reiscommissie gingen gewoon door. De voorbereiding van de koorreis geschiedt door de reiscommissie van 5 leden. De voorzitter van de commissie is Han Urlings. Reeds in december 2006 vond de eerste vergadering voor deze  reis plaats. Zelf ben ik lid van de commissie sinds 2001 maar vanwege het feit dat ik in juni tot voorzitter van de Karawanken ben benoemd treed ik na de koorreis af als lid van de reiscommissie.
Op 26-29 september aanstaande gaan we dus op stap. De koorreis (één keer per twee jaar) is een belangrijk evenement niet alleen door de muzikale aspecten - zoals deze keer o.a. een concert in Trier en het opluisteren van de Eucharistieviering in de kathedraal van Luxemburg - maar ook vanwege de verdieping van de onderlinge contacten. Immers op de repetitie is er daarvoor (te) weinig gelegenheid. Met name de nieuwe leden - de doorstromers van de koorscholing - die in groten getale deelnemen, zullen merken dat de reis het integratieproces aanmerkelijk versnelt. Het bestuur is verheugd over de grote deelname van ±75 leden. Het is jammer dat enkele leden wegens lichamelijke ongemakken niet kunnen meegaan. Ik hoop dat we weer een mooie reis zullen hebben. Te zijner tijd zal ik er op  terugkomen.

Frans Bauer

 

Het verschijnsel De Vereniging.
Op vele terreinen komt het begrip vereniging om de hoek kijken. Er zullen lezers zijn die dit begrip associëren met een juridische entiteit, anderen zullen meer denken aan bundeling van mensen om samen iets te bereiken. Het gaat in dit artikel over deze laatste interpretatie.
Wanneer meerdere mensen samen iets willen gaan ondernemen, bundelt men vaak de krachten om de gezamenlijke doelstelling ook van de grond te zien komen. Even daargelaten of er dan juridisch nog iets geregeld moet worden, gaat men er toch van uit dat er afspraken worden gemaakt. Bundeling van krachten verhoogt de effectiviteit van handelen. Zo is een voetbalclub er bij gebaat dat de hoofddoelstelling Voetballen gerealiseerd wordt door wedstrijden te winnen, door met andere clubs een spel te spelen en door de omstandigheden waaronder men kan voetballen zo optimaal mogelijk te laten zijn. Ook in dit voorbeeld zoeken de voetballers medestanders die hen ondersteunen met allerlei logistieke, administratieve handelingen en de financiering rond te krijgen. Al snel zal dan iemand of meerderen met de leiding worden belast en zullen de leden van de club verantwoording vragen en mandaten geven om de leiding in staat te stellen te handelen in de geest van de doelstelling en naar de wens van de meerderheid van de club.
Leg je dit voorbeeld over een koor dan vallen vele overeenkomsten op. Leden die willen zingen in koorverband worden lid van een koor of richten er een op. Zij vragen leden hen te leiden zowel bestuurlijk als muzikaal en hebben de kans hun wensen kenbaar te maken aan deze uitverkorenen.
Hoe groter een club of een vereniging wordt, hoe verder leden afdwalen van de persoonlijke betrokkenheid bij de oorspronkelijke doelstelling. Zingen in groepsverband was toch ooit de drijfveer zich te verenigen en al het andere zou ondergeschikt moeten zijn aan deze oorspronkelijke gedachte. Een vereniging is echter geen statisch geheel, zaken ontwikkelen zich en naarmate een vereniging groeit, komen er relevante afspraken en protocollen. Een groep van vier zangers zal nog wel eens in het verlengde van een repetitie wat zaken kunnen regelen, bij aantallen als zeventig of tachtig lukt dit vaak al niet meer. Leden laten die regelzaken dan vaak over aan de leiding of bestuur. In deze ontwikkeling raakt ook de betrokkenheid bij de gang van zaken minder. In het meest ernstige geval ontstaat er een vorm van gelatenheid en wacht men de directieven van de leiding wel af of ……..gaat z’n eigen gang!
Een goed bestuur heeft zijn oren en ogen op steeltjes en probeert datgene dat er leeft aan te voelen en te interpreteren. Daarnaast is het voor de leden een recht zich te laten horen zowel in de wandelgangen maar zeker in de vergaderingen waar het bestuur verantwoording aflegt maar ook de leden het mandaat het bestuur vergroten of beperken.
Een aspect dat bij een vereniging niet vergeten mag worden is het sociale. Samen iets realiseren levert contacten, collegae, medezangers op en vaak ook een boel gezelligheid. Het sociale aspect  ervaar je het beste tijdens de feestavonden, al dan niet met de partners, waar leden elkaar in een informele setting ontmoeten. Dit sociale aspect is ook de lijm tussen de leden. Het maakt je van individu tot een medemens, een medezanger. Je realiseert je dan dat je in oorspong samen wilde zingen, als onderdeel van een club gelijkgerichte mensen.
Als alle leden van een vereniging doordrongen zijn van wat hiervoor is geschreven, dan vraag je je zelf af waarom het woord vrijblijvendheid een grotere waarde gaat krijgen dan het woord vrijwilligheid. Ooit, voor de een korter, voor een ander langer geleden, werd je op vrijwillige basis lid van een vereniging, in dit ons geval een mannenkoor. We hadden daar allemaal onze ideeën bij en keken in de beginperiode om ons heen hoe collegae zich gedroegen. Zo vond je je plaats in het koor.
Het koor biedt leden de mogelijkheid hun hobby in te vullen en vraagt daar in het kader van de oorspronkelijke doelstelling iets voor terug. Zo is er de contributie en een beschaafd gedragspatroon dat van ieder lid gevraagd word. De contributie stellen de leden samen vast, net als de bijdrage aan de concertreizen. Dat de uitvoering, de voorbereiding bij een bestuur of commissie ligt, doet niets af aan het feit dat leden in de vergaderingen hierover kunnen beslissen. Het is een goed gebruik dat ook statutair vastligt dat de meerderheid van het koor beslist.
Vrijblijvendheid als lid is als een ontbrekend puzzelstukje waardoor de ander de puzzel niet kan afmaken. Het koor vraagt om presentie en inzet bij oefening en uitvoering. Als je het koor beschouwt als een bundeling van individuele zangers vragen ook de individuele zangers om die presentie en inzet. Het moet heel normaal zijn dat je medezangers je verantwoording vragen over je inzet en presentie. Uiteindelijk kozen zij er ook voor om samen met anderen te zingen en gingen zij er van uit dat dit samenzingen ook zingen samen met de medezangers zou zijn. Een lege stoel stelt dan al gauw teleur.
In algemene termen hoor je dat leden er trots op zijn lid van ons koor te kunnen of mogen zijn. Het is een terechte trots als je ziet hoeveel het koor presteert, hoe vele leden lid zijn van ons koor en hoe bevlogen de muzikale leiding is het niveau steeds maar weer te optimaliseren. De trots staat echter vaak in tegenspraak met de vrijblijvendheid hoe sommige leden met de presentie-afspraken omgaan.
Trots verwerven en trots behouden liggen in elkaars verlengde maar het vraagt om inzet en presentie van alle leden.
Henk Hermelink.

 

Programma Concertreis 2008
**  Vrijdag 26 september  7.00 uur vertrek richting Trier
Overnachting in Luxemburg Stadt (alle nachten)
**   Zaterdag 27 september bezichtiging Trier
n..m. Concert Brunnenhof in Trier
**   Zondag 28 september 8.45 uur vertrek Kathedraal van Luxemburg
10.30 uur opluistering Eucharistieviering
16.00 uur stadsbezichtiging met touringcar
**   Maandag 29 september retour Volkel via Garzweiler Paffenheim met lunch en diner.           


King’s College,
Koorschool in Cambridge
Een kijkje achter schermen van koorscholen in
Groot Brittannië
Op veel plekken in Groot Brittannië wordt op een hoog niveau en met grote toewijding gezongen in de voornamelijk Anglicaanse kathedralen. Aan de kathedralen en kapellen zijn koorscholen verbonden voor jongenssopranen waar in kleinschalig verband afwisselend studie, repetitie, stemvorming en muziekbeoefening op het programma staan. De dagindeling voor deze jongens is geheel gebouwd om alle gezongen missen en diensten die in de kerk plaatsvinden. Zo is kenmerkerkend voor de Engelse koortraditie de Choral evensong (een combinatie van vespers en completen) die dagelijks in de colleges en kathedralen worden gezongen. De muziek binnen de liturgie is de pijler onder het bestaan van de koorscholen zoals King´s College, verbonden aan de universiteit van Cambridge en een van bekendste scholen in de Engelse koortraditie.
Het koor bestaat uit 16 jongenssopranen (de zgn. choristers) en 14 mannenstemmen (de zgn. choral scholars) van de studenten van de het college. De altpartijen worden gezongen door de countertenoren.
Het geheel staat onder de leiding van een koorleider die vervolgens velen om zich heen heeft die hem assisteren en ondersteunen.
Dag in dag uit zingt het koor zijn diensten, vertrouwend op de collectieve ervaring, de training en een goed brok fanatisme. De werkdruk, bestaande uit studie gecombineerd met zang en repeteren, is in de koorscholen en dan vooral in de beste als het King’s college erg hoog. Er is uiteraard sprake van een grote mate van discipline al was het maar om de liturgische vieringen in de kathedraal en kapel te verzorgen.
De zangertjes in de Britse kathedraalkoorscholen werken hard in een straf regime en met korte vakanties, zeker als je deze vergelijkt met de langere vakantie van de studiegenoten aan de universiteiten waar ze vaak deel van uitmaken. Zo maakt het King’s college deel uit van de universiteit van Cambridge, het New College van die van Oxford evenals het Magdelen College en het Christ College. Ook de Paul’s Cathedral in London kent een eigen koorschool.
Bij de selectie/auditie van nieuwe kandidaten kunnen achtjarige knapen “solliciteren” naar de openbaar gemelde vacatures. De vacatures ontstaan doordat de jongens op een bepaalde leeftijd “de baard in de keel krijgen” en dan vaak na enige tijd doorschuiven naar de mannenstemmen.
Gelet wordt op potentieel, een gezonde motivatie, een natuurlijk en ongeforceerd stemgeluid, het vermogen snel na te kunnen zingen en aanwijzingen goed op te volgen.
In het karakter wordt gelet op gretigheid en pit. Na een positieve beoordeling wordt de knaap kandidaat en leert van de ervaren jongens werkenderwijs al snel de kneepjes van het ”vak”.
Over kosten die aan de koorschool verbonden zijn wordt weinig naar buiten gebracht. Een deel van kosten betalen de ouders zelf, een groot deel de universiteit, het college of de kathedraal. De koorknapen verblijven in een internaat en worden hier door vele deskundigen en ander personeel bijgestaan.
De indruk van een elitaire groep wordt versterkt doordat de koorscholen zich presenteren in gekleurde toga’s met vaak een witte bef en strik. Ook in de presentatie en naar buiten vertonen de koorknapen zich in archaïsch aandoende schooluniformen. Nu is het dragen van schooluniformen in Groot Brittannië vrij normaal, maar hun uniform met wit gesteven kragen, een zwarte cape en een zwarte hoge hoed past meer in de tijd van Charles Dickens dan in de huidige tijd.
Ondanks alle moderne ontwikkelingen blijft er een grote belangstelling voor de college koren bestaan. Mede is dit te wijten aan de bijzonder fraaie uitvoeringen die bv. in de tijd van Kerst en Oud en Nieuw wereldwijd door de televisie worden uitgezongen. Daarnaast zijn het prachtige toga’s en de historische gebouwen waar koren als het King's College hun diensten zingen. Zorgen zijn er meer over de financiering op de langere termijn, maar ook hier is de uitgaven van Cd’s, Dvd’s en uitzendingen wereldwijd een goede oplossing voor.
Zonder anderen te kort te doen is het King’s College in Cambridge het boegbeeld te noemen van de Britse koorwereld.
Met dank aan Ton Koenen

 

Voor u gezien, voor u gehoord…..
Een blik op de Udense Musical.
Het is al weer enige tijd geleden dat er in het Udense Theater Markant een musical werd opgevoerd. Een viertal leden van het Mannenkoor De Karawanken nam hier aan deel, nl. Theo van Asseldonk, Nico den Hollander, Jo Peters en Laurens Boley.
Als bezoeker ga je ongemerkt letten op deze vier mannen die in uiteenlopende creaties aan dit spektakel deelnemen. Zo zagen we hen o.a. als medewerkers bij een aardappelverwerkingsbedrijf (ra, ra welk?) maar zeer bijzonder was toch wel de creatie als Kruisheer in toog en al. Devoot en ingetogen schreden zij door hun klooster op weg naar de refter. Als je niet beter wist behoorden zij ook daadwerkelijk tot deze orde en waren ze even weggeplukt voor deze musical.
Als reactie op deze musical die ook door enkele “echte” Kruisheren was gezien, werden zij na afloop van alle voorstellingen uitgenodigd het echte klooster en de echte kloosterlingen te ontmoeten.
Uit het feit dat zij alle vier weer in de warme omgeving van De Karawanken terugkeerden mogen wij opmaken dat zij hun echte leven prefereren boven dat van de Kruisheren.
Overigens was de musical zeer geslaagd met bijzonder lovende recensies.


Koor Karakter Boekel
Op dinsdag 8 juli presenteerde zich het gemengd koor Karakter in Boekel in de openlucht. Deze keuze zal men achteraf betreurd hebben vanwege de plensbuien die het publiek noopte zich onder de luifel of in de zaal te begeven.
Het koor staat onder de leiding van Lex Wiersma, de voormalige dirigent van Viva La Musica in Uden. Het is een gemengd koor met zoals gebruikelijk veel dames en weinig heren, in totaliteit ca. 60 personen.
Het repertoire vermeldde een diversiteit van musicalbewerkingen. Deze werden als koor redelijk tot goed gebracht. Helaas traden er uit het koor enkele zangers als solist op wat niet een goede keuze bleek. Behoudens dan misschien voor de familieleden die betrokkenen van een juichend applaus voorzagen.
Slechts twee mannelijke solisten staken boven het gemiddelde uit, een daarvan was onze eigen bariton Laurens Boleij die een aandoenlijk “Edelweiss” uit The Sound of Music  zong met een kinderkoortje.
De begeleiding op de elektrische piano was zodanig versterkt dat helaas de zang ondergeschikt werd.
Toch was het voor een redelijk nieuw koor een goede ervaring dit te organiseren. Als zij zich dan  de kritiek ter harte nemen heeft Boekel een mooi koor!

OPTREDENS IN  2008.

Zondag 17 augustus
Jubileum viering (H.Mis) Christ Bolwerk
 in Emmauskerk Heesch
Zaterdag 23 augustus
50 jarig huwelijk Piet Rutten
Zaal Stevens Volkel
Zondag 14 september  
Opluistering H.Mis in Oss
H.Hartkerk
26 t/m 29 september
Concertreis Luxemburg en Trier

Zondag 21 december
Winterconcert Uden in Pauluskerk