.
menu karawanken

VERSLAG
KOOR - CONCERT - REIS
ZUID LIMBURG

27-29 SEPTEMBER 2013

 

Na drie jaren was het weer zover: mannenkoor De Karawanken op reis. Ditmaal geen vier dagen en niet zo heel ver weg, doch drie dagen en in eigen land, resultaat van de in 2012 gehouden enquête onder de koorleden. De organisatie van de reis was in de vertrouwde handen van de reiscommissie: Wim du Maine, Biek van Beek, Johan van Kleef, Willem Peters en Pieter Straatman. Met dirigent Sophia Brink  had de commissie regelmatig overleg over de muzikale invulling.
De commissie was in zee gegaan met C&O Travel uit Maastricht, in de persoon van Chrit Gijsen, naamgenoot van een bekende bisschop. Via C&O Travel werden de contacten gelegd met het ontvangende koor uit Chèvremont Kerkrade en de  uitstapjes  van het koor gedurende deze drie dagen mede georganiseerd.

VRIJDAG 27 SEPTEMBER.

Klokslag 8.30 uur nam de reis een aanvang in een bus van Biesmans Tours met een chauffeur van C&O Travel met 51 leden aan boord.  Sophia Brink en haar man Otto reisden op eigen gelegenheid.  

Behalve de smoking ging deze keer voor het eerst ons nieuwe ‘lichtgewicht ‘kostuum mee. Het weer beloofde mee te werken en hield zich aan zijn woord. Doorheen de mist in het Limburgse land brak geleidelijk de zon door die ook de dagen daarna onze metgezel was. Geheel anders dan de drie dagen druilige regen drie jaren geleden. Je moet maar geluk hebben.

Het bier was weer best

Het eerste reisdoel was – hoe kan het eigenlijk anders bij een zanglustig koor - de Alfa brouwerij in Thull (Schinnen).  
Na ontvangst in het proeflokaal, met koffie en uiteraard een stuk Limburgse vlaai, werden wij  in 2 groepen  – na het zien van een bedrijfsfilm met o.a. de geschiedenis van de brouwerij - rondgeleid door medewerkers van de brouwerij, die ons lieten kennis maken  met de traditie van de Alfa-Brouwerij, waar  - naar eigen zeggen - het lekkerste bier van Nederland in het hart van Limburg wordt  gebrouwen.  Een brouwerij in 1870  gesticht door  Joseph Meens.


Wij zagen met eigen ogen het bronhuisje, waar uit opwellende bronnen zuiver Limburgs water wordt gewonnen, toch nog altijd het grootste bestanddeel van bier.
En vervolgens zagen wij de verschillende ketels  al dan niet pruttelen en de wirwar van leidingen, waaruit  tenslotte het bier in de flesjes  terecht kwam.
Hoewel het nog tamelijk vroeg op de dag was, werd ons de gelegenheid geboden enkele van de Alfabieren te drinken. Gestart werd met een ‘gewoon’ pilsje, maar sommige kenners gaven de voorkeur aan Super Dortmunder of Oud Bruin. Onder leiding van Sophia zongen wij uiteraard enkele drinkliederen.
Verrijkt met het goudgele vocht in het lijf en een bierglas in de hand, vertrokken wij met de bus richting Drie Landenpunt in Vaals, waardoor onze koorconcertreis in één keer een  internationaal tintje kreeg.


De lunch in Panorama Restaurant ´De Bokkerijder` werd mooi uitgeserveerd op een bord en smaakte uitstekend. De sfeer van onderlinge saamhorigheid van de koorleden vertaalde zich in  amusante gesprekken en lachsalvo´s.  Dat beloofde wat voor de rest van de dag.

Van het bier naar de chocola

Na de lunch om ongeveer 14.00 uur ging het per bus verder naar België.  Remy, de chauffeur die ons toen en ook de dagen daarna was toegewezen, kweet zich prima van zijn taak: hij gidste ons door  het Zuid-Limburgse heuvelland, waardoor wij ook kennis maakten met  bijzondere gebouwen of de mooie natuur. Tevens zat deze vrolijke Limburger vol met grappen  en ‘meer’zinnige verhalen. Ik weet niet of ieder van ons dit op dezelfde wijze waardeerde.
De bus bracht ons naar Chocoladefabriek “Jacques” in Eupen, een stad in de Voerstreek, Wallonië.  Binnengekomen in het bedrijf werden wij getrakteerd op een likje chocolade op een koekje.

Wederom werden wij in 2 groepen rondgeleid door Nederlands sprekende Walen, die ons inleidden in de kennis van de productie van chocola.  Van de cacaobonen tot de repen in diverse samenstellingen en schakeringen.  Wat mij vooral is bijgebleven is het geheim dat in de chocoladerepen weinig dan wel geen pure cacao is verwerkt: in ‘witte’ chocolade zit geen cacao, in ‘melk’ ong. 3 procent en in puur ong. 14 procent.  Cacaoboter daarentegen is wel een belangrijk ingrediënt.
Niettegenstaande deze wetenschap werden  er door de koorleden voldoende repen en brokken gekocht om het thuisfront ‘zoet” te houden.

 

De vrijdagavond

Na een tocht door mooie stukjes land van België en Zuid-Limburg kwamen wij rond 5 uur in de namiddag aan bij hotel Schaepkens van St. Fijt. In de bus werden de sleutels aangereikt en toog eenieder naar de hem toegewezen kamer.


Het mooie weer bracht de meeste koorleden samen op het terras voor een aperitief, waarna wij om ongeveer 7 uur in de vroege avond genoten van een m.i. uitstekend dinerbuffet, met een keur aan koude en warme  gerechten,  vis en vlees, rauwkost en warme groenten, inclusief  toetjes. De wijn had echter een  sterretje meer mogen hebben.

Daarna werd het samen zijn in de avonduren ingezet door het ten gehore brengen van een aantal a capella  nummers onder leiding van Sophia.  Kunstig werd o.a. “der Traube aus der Tonne in den Magen…..” tot een begeesterend  lied bezongen. Toehoorder was een groep zieken en gehandicapten van het Rode Kruis uit Oss. De karaokeavond was verder in handen van een DJ die echter niet het gewenste enthousiasme onder de aanwezigen wist op te wekken.  Wel gaven een aantal leden acte de présence door het zingen  van een lied:  Jo, Marius, Frans, Peter.
Ook de ene aanwezige helft van Quadrupel liet van zich horen. 
De voorzitter van de reiscommissie, Wim du Maine, bracht tenslotte een act in onvervalst Utrechts.

 

 

ZATERDAG 28 SEPTEMBER

Hoe laat de laatste zanger zijn bed opzocht is mij niet bekend, doch de volgende morgen  was iedereen weer present voor een prima ontbijtbuffet, waarna wij weer in de bus verwacht werden.


In de tunnel

Rond 10.00 uur werden we verwelkomd  in het projectbureau “Ondertunneling A2” in het stadion van MVV, waar wij door middel van film en maquette een uiteenzetting kregen  over de ondertunneling van de A2, ter oplossing van de continue verkeersopstopping in Maastricht.
Onder leiding van  gidsen van VVV Maastricht namen wij vervolgens ter plekke poolshoogte van de aanleg van de tunnels. Inderdaad een staaltje van techniek van onze vaderlandse bouwwereld.


Rond half een gebruikten we de lunch in Lunchroom Brasserie  “Van Alles Get’ in Berg en Terblijt, uiteraard ook onderbroken door enkele van onze evergreensongs. Een uitstekende warme lunch, doch doordat de bediening nogal wat voeten in de aarde had, vertrokken wij pas rond 3 uur in de middag naar het hotel in Valkenburg, waar  de vrije tijdskleding verwisseld werd voor de smoking om ons op te maken voor het hoogtepunt van de reis: een concert in de aloude en grote abdij Rolduc.

Tegen  half vijf kwamen wij daar aan en werden door Frans Dohmen, lid van het  Chèvremonts Mannenkoor en tevens werkzaam op Rolduc, rondgeleid. We keken rond in de schitterende bibliotheek, de bisschopskamer  en andere eerbiedwaardige vertrekken met enkele mooie kunstwerken. 

Een groepsfoto, waarop helaas enkele mensen ontbraken, werd gemaakt in de binnentuin van Rolduc.
Door het uitlopen van de lunch was de honger voor de broodmaaltijd in de kelder van Rolduc nog niet zo groot, maar een bordje linzensoep legde een stevige  basis voor het concert van deze avond.

Muziek voor kerk en kroeg: een bijzonder concert

Over de ingang van de crypte in de abdijkerk was een plankier gelegd, zodat  er ruimte genoeg zou zijn voor 2 koren. Om 18.00 uur begon Sophia met  inzingen, o.a. om ons te laten gewennen aan de ruimte van de abdijkerk van Rolduc. Alle nummers werden doorgenomen, met name de liederen met pianobegeleiding. Deze begeleiding was in handen van de pianiste van het CMK 1912,  Augustine Boshouwers. Vervolgens zongen wij samen in met het CMK. Het mag gezegd zijn dat het opkomen en afgaan van De Karawanken, op aanwijzingen van  koorregisseur Pieter Straatman bijzonder gedisciplineerd verliep.

Het concert, dat om 20.00 uur begon, werd bezocht door ongeveer 80 bezoekers, aangevuld met het op dat moment niet zingende koor. Het aanwezige publiek genoot zichtbaar van de geboden zang.

Het repertoire, zowel van De Karawanken als van het CMK was speciaal aangepast aan de gewijde ruimte van de abdijkerk en bevatte hoofdzakelijk religieuze muziek.
Door het zingen van Ecce Quomodo en In Remembrance werden Karel van Veijfeijken en beschermvrouwe José Huisman herdacht die ons het afgelopen jaar zijn ontvallen. Uiteraard promootten wij  Brabant door het zingen van Edele Brabant.


Na De Karawanken trad het CMK aan, een bijzonder goed mannenkoor, eveneens onder leiding van een vrouwelijke dirigent, Véron Jongstra.  Indruk maakte Cantata Infiammata, een werk gecomponeerd door R. Moens  bij gelegenheid  van het eeuwfeest van het CMK 1912 vorig jaar.
Tot slot dirigeerde Véron “Im Abendrot” en Sofia de uitsmijter “When The Saints”.

Een gezellige avond

Na een door beide koren uitstekend uitgevoerd concert  volgde een gezellig samenzijn in de ‘kroeg’ van Rolduc. Door leden van het CMK werden wij getrakteerd op vlot in het gehoor liggende liederen die de feestvreugde verhoogden. Wellicht zijn een aantal van deze songs aan ons repertoire drink- en vrolijke liederen toe te voegen.  Jan Albers begeleidde met zijn  trekzak ook een aantal meezingers en verhoogde de gezelligheid.
Ook de dirigenten en de pianist vonden elkaar in een onderonsje, waarbij ervaringen  en ideeën werden uitgewisseld.
Vrouwen wezen ons de weg deze avond, en om dit te completeren, werden wij rond  half een in de nacht door een vrouwelijke chauffeur teruggebracht naar het hotel.

ZONDAG 29 SEPTEMBER

Aan het ontbijt verschenen De Karawanken voor het eerst in de nieuwe outfit. Dat was even wennen, maar het voelde al direct goed:  je een hele dag bewegen in smoking of in een lichtgewicht kostuum maakt een groot verschil.
Na het ontbijt werd  de bagage ingeladen en de sleutels ingeleverd – nou ja, uw reporter had daar wel vanuit de bus naar de balie een tussensprintje voor nodig.


Met de bus gingen we op bezoek op de Luikse markt “La Batte”. Een  langgerekte opstelling van marktkramen, niet opzienbarend, meer van hetzelfde, en enigszins teleurstellend omdat we meer kunst hadden verwacht.  Hier in Luik hebben we enkele druppels regen gehad, doch spoedig brak de zon weer door.  Het bleek dat sommige koorleden ook meer aandacht hadden voor het wegslepen door de politie van foutief geparkeerde voertuigen. 

Muzikale rondwandeling

De lunch bij Minckelers, genoemd naar Jan Pieter Minckelers, de uitvinder van de lichtgaslamp, in Maastricht met soep, goed belegde broodjes en rauwkost was bijzonder smaakvol en werd daarna meteen op de Markt gevolgd door ons eerste optreden in de open lucht. Het publiek was enthousiast.

Vervolgens togen wij naar de voormalige Dominicanenkerk, boekhandel Polare, voorheen Selexyz. Door middel van een aanplakbiljet in de bieb was het optreden aangekondigd. De tenoren namen plaats op de 1e verdieping, de bassen op de 2e.  Doordat bassen en tenoren elkaar niet goed konden horen kwam er een zekere ongelijktijdigheid in de uitvoering van de liederen. Maar het publiek beloonde ons met applaus.


Onder leiding van twee gidsen maakten wij kennis  met de historie en belangrijke gebouwen van Maastricht.  Na nog een glaasje gedronken te hebben op een terras werd de muzikale rondwandeling besloten met een optreden vóór en op de trappen van  het VVV Maastricht.
Hier was een groot publiek aanwezig, dat ons na elk lied beloonde met gul applaus.


De bus bracht ons weer naar het Brabantse Land, naar Soerendonk  (in de volksmond ‘Soerik’), waar wij in Partycentrum “Antoine” het afscheidsdiner genoten.  Door de snelle bediening, de rijkelijk gevarieerde spijzen (met o.a. een meerkeuzetoetje) en de gezellige sfeer was dit een waardige afsluiting van drie mooie dagen. In dezelfde ruimte vierde mevrouw Lenie van Strien met haar familie haar verjaardag. Spontaan brachten De Karawanken haar een serenade, wat zij bijzonder waardeerde blijkens haar warme reactie in het gasten boek van onze website .


Voorzitter Theo van Asseldonk memoreerde in zijn dankwoord de onderlinge saamhorigheid van de driedaagse koorconcertreis. Hij bracht met name dank aan dirigent Sophia Brink en de reiscommissie die een uitstekende organisatie  had neergezet.

Even na half negen in de avond wachtte het thuisfront de mannen van De Karawanken op
bij busstation Uden.

Een reis om bij te schrijven in de annalen van De Karawanken; goed weer, een gezellige ontspannen sfeer waarin de koorleden elkaar weer beter hebben leren kennen, een uitstekend concert in Rolduc, waarover onze dirigent heel content was,  en de spontane optredens bij het eten en in Maastricht in de buitenlucht.

Verslaglegging

Sjef van Esch