.

menu karawanken

Secretariaat:
Martin Post
Deken  Franssenstraat 6
5461 AV  Veghel

secretariaat@karawanken.nl

NIEUWSBRIEF

Jaargang 16
nummer 1


8 maart 2018

In deze Nieuwsbrief:
woord van de voorzitter
Twee Koren Concerten
Het 40-jarig jubileum
Jubilarissen
De komende jaren
de Vrienden

 


In deze Nieuwbrief blikt mannenkoor De Karawanken terug op 2017, het jaar van het 40-jarig jubileum. Dit jubileum werd gekenmerkt door m.n. De Maashorst Suite, het jubileumconcert dat vier maal werd gegeven. Op 1 februari werd het 40-jarig bestaan feestelijk herdacht tijdens een etentje voor de leden en hun partners, waarbij de voorzitter een toespraak hield en 2 jubilarissen in het zonnetje werden gezet.
Verder vind u een terugblik op de  koorreis en uitwisseling met het Koninklijk Hengelo’s Mannenkoor en een vooruitblik naar komende concerten.

 

Van de voorzitter

UIT DE JUBILEUM SPEECH VAN DE VOORZITTER

Na een woord van welkom aan de leden en hun partners, aan  beschermvrouwe Marieke Moorman, erelid Cor de Koning en Frans Verhallen, voorzitter van het KNZV Brabant/Zeeland, blikte voorzitter  Theo van Asseldonk terug op 40 jaar Karawanken en ging hij in op diverse aspecten.

Veertig jaren
Met 8 man begonnen in oktober 1977, in het begin van deze eeuw uitgegroeid tot meer dan 80 zangers en momenteel boven de 60 zangers. Ik weet het aantal niet precies omdat enkele projectzangers nog aan het nadenken zijn of ze lid zullen worden. Ik hoop van wel!
Een groot regionaal mannenkoor dat op niveau wil zingen en uitvoeringen geven is wat we zijn en wat we ook willen zijn. Gedurende de afgelopen 40 jaar zijn veel mannen langere of korte tijd lid geweest van ons koor. Sommigen begonnen met het idee dat ze toch niet konden zingen en waren na een paar maanden verbaasd dat het wel lukte en dat ze er warempel veel plezier in hadden. Anderen wisten wel dat ze konden zingen maar moesten even wennen aan het feit dat in een koor zingen iets anders is dan soleren. Maar iedereen keek en  kijkt uit naar de donderdagavond wanneer men weer naar de repetitie mocht.
Ik denk dat we ook gerust mogen stellen dat  veel mensen de afgelopen 40 jaar genoten hebben van de uitvoeringen en concerten die we gegeven hebben. De eerlijkheid gebied wel te zeggen dat we niet altijd voor uitverkochte zalen gezongen hebben. Soms was de belangstelling wat minder en hebben we misschien ook niet altijd de goede keuzes gemaakt wat betreft gelegenheid of locatie, maar heel vaak hadden we veel publiek. En een trouwe harde kern! En zoals elk koorlid zal kunnen beamen: als je veel en enthousiast publiek hebt kun je ook veel beter zingen. Want zingen doe je natuurlijk voor jezelf maar het is toch wel heel erg leuk als anderen het ook mooi vinden en er plezier aan beleven.

De vereniging
In de afgelopen 40 jaar is de vereniging als organisatie ook gegroeid wat betreft structuur  en professionaliteit. In de loop van de tijd, maar vooral vanaf 1990, werden zaken als statuten, huishoudelijk regelement , financiële verslagleg-ging en vergadermethodiek opgezet en gaandeweg verbeterd. Het ene bestuur had wat meer aandacht voor vorm en officiële handelingen, anderen richten zich meer op muzikaliteit en uitvoeringen. Maar ieder bestuur vond en vindt continuïteit en kwaliteit op lange termijn belangrijk. En  elk bestuur wil altijd faciliterend  zijn naar het koor en haar leden. Naar mijn mening ook DE hoofdtaak voor een  bestuur. Dat er daarbij al die jaren ondersteuning is geweest door diverse commissies is goed voor de ledenparticipatie en de verenigingsdemocratie en verlicht de bestuurstaken. Misschien dat wat meer roulatie binnen deze commissies extra aandacht verdient.

Het repertoire
In statuten en huishoudelijk regelement van het koor is geformuleerd wat voor soort muziek we willen zingen. Kort samengevat:  profane mannenkoormuziek van het wat serieuzere soort.  Binnen deze doelstellingen bepaalt de dirigent, in samenspraak met de muziekcommissie het uiteindelijke repertoire. Repertoirekeuze was 40 jaar geleden punt van discussie en is het nu nog. En dat zal wel zo blijven. En dat is ook goed. Muzieksmaak van zowel dirigenten, koorleden alsook publiek is niet statisch maar dynamisch. Het is belangrijk om voldoende met de tijd mee te gaan, maar ook om oog te blijven houden voor mooie klassieke stukken.

De dirigenten

Van wezenlijk belang voor een koor is natuurlijk de muzikale leiding.  De Karawanken hebben in de afgelopen 40 jaren verschillende dirigenten gehad. En met verschillend bedoel ik zowel qua stijl alsook temperament. Schrik maar niet beste leden, ik ga ze hier niet allemaal behandelen en zeker niet  evalueren. Maar ik maak één uitzondering en wel voor Willy Brouwers, die  helaas een paar jaar geleden is overleden. Deze dirigent is niet alleen lang verbonden geweest aan ons koor, maar heeft ook door zijn tomeloze inzet het koor letterlijk groot gemaakt. Ik heb hem zelf niet meer meegemaakt, maar uit verhalen en de overlevering weet ik dat niets hem teveel was, zowel op het gebied van repeteren alsook het werven en aanzoeken van nieuwe leden. Alsnog postuum hulde voor zijn inspiratie en inzet.

De koorreizen
In de afgelopen 40 jaar waren ook de koorreizen vaak hoogtepunten. Overdag wat cultuur snuiven en relaxt wat lanterfanten.  Oostenrijk, Zweden, Frankrijk, België, Luxemburg,  Duitsland en natuurlijk ons eigen Nederland, overal hebben we de fraaie klanken van ons mannenkoor laten horen. En niet alleen tijdens de concerten die we dan meestal gaven, maar vooral ook onderweg: op terrassen, pleinen, trappen en natuurlijk ’s avonds tijdens de verbroedering. Voordat de harde kern dan naar bed ging was het eigenlijk al veel te laat om de volgende dag weer fris aan het ontbijt te verschijnen. Maar het was wel heel erg leuk…. Koorreizen werden pas georganiseerd vanaf 1994 en kwamen niet altijd vanzelf tot stand. Van tevoren moest er gediscussieerd, gestemd en afgewogen worden en soms was de animo niet groot genoeg om de van tevoren bepaalde criteria te halen. Maar meestal kreeg de geformeerde reiscommissie dan toch de opdracht om een en ander uit te werken.

Zoals u weet hebben we bij onze laatste reis een nieuwe richting gekozen: niet alleen de leden, de mannen, mogen mee op reis maar ook hun partners. En denk maar niet dat dit vanzelf tot stand gekomen is. Nee , hier zijn flinke discussies tussen rekkelijken en preciezen over gevoerd. En ik heb zo het vermoeden dat dat nog wel een keer op de agenda terugkomt! De pas ingevoerde naam “Karawanka” zal de komende jaren door positieve ervaringen voorgoed gevestigd moeten worden. Ik heb daar trouwens wel vertrouwen in.
(Theo van Asseldonk)


TWEE TWEEKOREN-CONCERTEN
In 2017 is mannenkoor De Karawanken een uitwisseling aangegaan met het Koninklijk Hengelo’s  Mannenkoor. In het weekend van 6-7 mei bezochten de mannen uit Hengelo Uden en gaven samen met De Karawanken op zaterdagavond 6 mei een voorjaarsconcert  in de Kruisherenkapel.
Tijdens het eerste deel van het concert bracht het Koninklijk Hengelo’s Mannenkoor – onder leiding van dirigent Jacco Camphens - een aantal liederen uit hun eigen  repertoire. Het tweede deel van deze muzikale avond  liet Mannenkoor De Karawanken –  o.l.v. Marcus de Haard -  een keuze van  vertrouwde, doch ook nieuwe liederen uit hun eigen verzameling horen. Aan het einde van dit lente- of voorjaarsconcert  zorgden beide koren gezamenlijk voor een spetterende afsluiting.
Het tegenbezoek dat De Karawanken brachten aan Hengelo vond plaats in het kader van  een koorreis op 23-24 september naar Hengelo, Twente. Hieronder volgt een verslag van die reis.

Verslag koorreis  mannenkoor De Karawanken
Op zaterdag 23 en zondag 24 september 2017 brachten 44 Karawanken een bezoek aan het Twentse land. Doel: het verzorgen van een concert samen met het Koninklijk Hengelo’s Mannenkoor (KHM) in de vernieuwde Waterstaatskerk te Hengelo. Een bijzondere reis, want voor het eerst waren ook partners van koorleden uitgenodigd en aanwezig.
 In Ootmarsum hadden we een eerste kennismaking met Twente. Een vriendelijk zonnetje, koffie met Krentenwegge en een heerlijk ontspannen bezoek aan het openluchtmuseum. Daarna werd ook het pittoreske plaatsje zelf bezocht.

Zowel in het openluchtmuseum als op het kerkplein brachten we voor vertrek enkele liederen ten gehore, met applaus beloond door het toevallige publiek. Daarna volgende stop: Hengelo.
In het Hampshire-hotel in Hengelo konden we ons na een heerlijk buffet op onze kamers installeren en omkleden: in zomertenue dwars over de kermis naar de Waterstaatskerk voor ons optreden. Even inzingen, kopje koffie en om 20.00 uur: concert voor zo’n 200 toeschouwers.
Beide koren bleken in vorm en eindigden voor een enthousiast publiek gezamenlijk met twee liederen, waarbij “Oh when the Saints” een geweldige uitsmijter bleek te zijn.
Na afloop begaven wij ons, in gezelschap van de Hengelose koorzangers naar een plaatselijk café voor een gezellige after-party. 
De volgende morgen: ontbijt en vertrek naar Enschede. We bezochten museum Twentse Welle: een interessante inleiding over de ontwikkeling van Enschede en de teloorgang van de textielindustrie, demonstraties weven en ruimte om op eigen gelegenheid het museum te verkennen. Nadat we enkele liederen hadden  gezongen in het amfitheatertje van het museum, was het tijd voor de lunch.
Daarna volgde een inleiding over de wederopbouw en herinrichting van de wijk Roombeek na de vuurwerkramp van 13 mei 2000, gevolgd door een rondleiding door deze wijk o.l.v. een bekwame gids. Hierna werd de terugtocht naar Uden aanvaard, restaurant Humphrey’s was ons doel.

We maakten (verrassing) kennis met onze nieuwe beschermvrouwe, mevrouw Marieke Moorman, burgemeester van Bernheze. Onze voorzitter installeerde haar met toespraak en Karawanken-speld, waarna zij gevoelig en warm werd toegezongen door de aanwezige Karawanken: Mala moja, schöne Kleine……
Aan het einde van de avond zwaaide de voorzitter Willem Peters en Wim du Maine lof toe   voor de geweldige organisatie en de realisatie van deze enorm geslaagde tweedaagse reis.  Een groot en welgemeend applaus onderstreepte zijn woorden, een mooi einde aan twee mooie dagen.


(Jan Pieter Mudde)

 


HET 40-JARIG JUBILEUM

De Maashorst Suite

(vervolg jubileumspeech van de voorzitter)
We hebben in dit jubileumjaar ons 40-jarig bestaan met zo veel mogelijk mensen willen vieren. Allereerst de uitbreiding van ons koor met zo geheten . “projectzangers”. Voor ons als Karawanken was dit een nieuwe ervaring en hoewel er beslist wel schoonheidsfoutjes geweest zullen zijn durf ik toch te stellen dat het goed gelopen is en een succes genoemd mag worden. Naar mijn mening zeker voor herhaling vatbaar!  De uitvoering van de vier Maashorst-suiteconcerten in de gemeenten Uden, Bernheze, Landerd en Oss trokken best wel veel publiek.


Jubileumconcert in Oss 28 januari 2018

Ruim 1000 bezoekers uit een relatief klein gebied is voor het genre mannenkoor-muziek veel.  De mooie beelden van De Maashorst die achter het koor geprojecteerd werden in combinatie met de begeleiding door het Hoornkwartet en onze eigen pianist Frans van Tuijl en aan elkaar gepraat door opa en kleinkind gaven het geheel een aparte, stijlvolle sfeer. En onze dirigent Marcus de Haard wist met zijn bekwame en geëngageerde leiding het geheel  goed neer te zetten. Veel steun, adviezen en begeleiding kregen we van onze regisseur Mart van Hoorn die geheel belangeloos een heel grote bijdrage geleverd heeft voor deze concertcyclus. Hiervoor allemaal hartelijk dank. 

We zijn er  met zijn allen in geslaagd om met vier concerten een goed visitekaartje af te geven en veel mensen een plezier te doen. Wat enorm helpt bij het organiseren van zo’n groot project is de steun die we mochten ontvangen van gemeenten, subsidieverstrekkende organisaties en sponsoren. Zonder hun steun is het voor een koor eigenlijk niet mogelijk om zoiets te organiseren. En laten we vooral onze eigen harde werkers niet vergeten. Biek van Beek, Marius Wijdeven en Sjef van Esch hebben als Jubileumcommissie het afgelopen jaar echt bergen werk verzet. En ook de andere commissies, muziek, PR en logistiek, allemaal hebben ze hun beste beentje voorgezet om alles te doen slagen. Heren, het was de moeite waard!! Dank daarvoor. Ook de plaatselijke coördinatoren in Bernheze, Landerd en Oss: jullie hebben je prima van je taak gekweten en waren ons tot steun. Bedankt.

De partners van de leden
Deze keer hebben we als mannenkoor bij de organisatie van de concerten de dames gevraagd ons te helpen. Onze oproep voor vrijwilligers leverde voldoende reacties op om alles goed geregeld te krijgen. Dames, het is ons prima bevallen en ik denk dat we als koor, precies zoals met de koorreis, onze eenkennigheid moeten laten varen. Jullie  weten dat wij als mannen soms wat meer tijd nodig hebben. U ziet, je bent nooit te oud om te leren! Hartelijk dank voor jullie inzet.


 Dames en heren, beste leden,  we kijken als mannenkoor met tevredenheid terug op de afgelopen 40 jaar. Veel muzikale hoogtepunten, fraaie uitvoeringen en veel gezelligheid hebben we samen meegemaakt. Ik ga u niet vermoeien met allerlei data, gebeurtenissen en voorvallen van de afgelopen 40 jaar. Diegene die daar in geïnteresseerd is raad ik aan de kroniek van Wil van de Heuvel te lezen die voor leden op  onze website staat. Een uitstekend chronologisch overzicht dat Wil van den Heuvel aan de vereniging heeft uitgeleend en nog steeds up to date houdt! We richten de blik alweer vooruit, op de toekomst. 

Theo van Asseldonk

 


JUBILARISSEN

Tijdens het jubileumfeest op 1 februari j.l.  werden 2 leden van het eerste uur gehuldigd, Wim van Lieshout en Marius Wijdeven, die beiden 40 jaar lid van  het koor zijn.  Allereerst sprak de voorzitter lovende woorden tot beide mannen die  liefde voor muziek in hun genen hebben. Daarna overhandigde Frans Verhallen, voorzitter van het Koninklijk Nederlands Zangers Verbond (KNZV)  afdeling Brabant/Zeeland, aan Wim en Marius de jubileumspeld en de bijbehorende oorkonde.
In een interview geven  Marius en Wim  hun eigen terugblik op die 40 jaren.

Het is oktober 1977 als Wim van Lieshout, Jan Dekkers en Jan Verkampen  – koorzangers in de kerk van Volkel -  onder de Hoogmis  het plan bespraken om een keer bij de Pronkzitting in 1978 op te treden. Met zijn achten vormden ze “Die Kartoffelsänger”.  Ten huize van dirigent Jos van Eyck werd gerepeteerd. Een repetitie  later kwam Marius  Wijdeven erbij. Ook in 1979 werd op de Pronkzitting opgetreden, welk optreden met een minutenlang applaus werd  beloond,  waarna de groep weer uiteen ging. In 1981 besluit het dubbelmannenkwartet  als zanggroep door te gaan onder leiding van Huub Driessen en zo ontstond langzamerhand een koor, waarbij in 1982 de naam “De Karawanken” werd aangenomen, op initiatief van Will van den Heuvel. Verschillende dirigenten stonden in de loop der jaren  voor de groep.

Wim vertelt enthousiast over die eerste jaren, waarbij Marius aanvult. De eerste  repe-tities  werden gehouden  in het schilders-atelier van Tiny, de vrouw van Wim. Het zanggroepje bleef de eerste jaren klein. Op initiatief van Marius werd dirigent Willy Brouwers aangetrokken – beiden lid van het kerkkoor in  Uden -  en geleidelijk aan groeide de zanggroep uit  tot een echt koor.
Willy verstond de kunst om mannen aan te spreken aan te spreken om lid van de Karawanken te worden, en als je eenmaal lid was eiste hij van zijn zangers : “ge hebt er maar te zijn!” De eerste jaren werd er om de 14 dagen gerepeteerd.  Aan die tijd dat Brouwers dirigent was – 20 jaren - bewaren  zowel Marius als Wim goede herinneringen - de hele familie Brouwers was er bij betrokken - ook aan Eddy Brouwers, die een hele voorraad moppen paraat had, maar ook een tas met eten op de koorreis naar Oostenrijk toen er in niks bruikbaars te happen viel. 

Wim heeft al die jaren  een fijne tijd gehad bij het koor en genoot ook van  de onderlinge sfeer. Wim zorgde ook jaren lang voor de koffie, tot de tijd dat het koor in De Sprong ging repeteren.


Hoogtepunten waren  voor beide heren uiteraard de verschillend concerten. Marius refereert aan de kerstconcerten in de Pauluskerk in Uden. Maar ook  de koorreizen. Die reizen versterkten de onderlinge banden tussen de koorleden.  Wim herinnert zich tijdens de Koorreis naar Zweden dat het gezongen Ave Verum  in het klooster van de Birgitinessen, heel wat traantjes ontlokten aan de zusters. En het zingen  voor het koninklijk huis van Zweden. Indrukt maakte ook het zingen van een mis in  de volle kathedraal van Strassbourg. Wim mist ook het zingen van missen. Maar ja, de tijden veranderen.
Er wordt ook teruggeblikt op  opnames die  gemaakt zijn, Marius herinnert zich zelfs een LP met het trio “Pommes de Terre” uitgebracht onder de naam “Van de Wieg tot de Weeg”, en daarna nog 2 Cd’s. Soms hoor je bij een uitvaart nog wel eens een  lied van de Karawanken via een van de CD’s: zoals het “Ecce Quomodo”.
Marius: Het koor heeft ook een aantal keren gezongen bij de uitvaart van een van de leden. Daarom is het goed om de liederen van de religieuze map op het repertoire te blijven oefenen.
Dieptepunten waren er eigenlijk niet. Soms wel bijvoorbeeld bij kwesties rond het vertrek van een dirigent een jaar of 6 geleden. Het is belangrijk om tweespalt te voorkomen.

Wat denken Marius en Wim van de toekomst? Wim: Als je wat ouder wordt en lang moet staan, dan wordt het moeilijk voor een aantal leden.  De komende 5 jaar zullen wel mannen afhaken vanwege hun leeftijd. Beiden vinden het belangrijk om nieuwe en vooral jongere leden  te werven. Marius: algemene oproepen via de media werken niet, met koor-scholing alleen ben je er ook niet. Het repertoire moet nieuwe leden  ook aanspreken. We moeten samen na denken hoe we die ledenwerving aanpakken. Persoonlijk mannen aanspreken, als je een groepje mannen bij elkaar kunt krijgen, zodat die elkaar motiveren, liefst mannen rond de 50 die van muziek houden. Maar ja, jongere mensen binden zich niet zo snel. De tijd zal het leren.

(Sjef van Esch)

 


DE KOMENDE JAREN
Aan het slot van zijn speech sprak  de voorzitter zijn verwachtingen uit voor de naaste toekomst.
Er wachten ons voldoende uitdagingen de komende jaren. We zullen alle zeilen bij moeten zetten om ons koor numeriek en kwalitatief op niveau te houden. We sluiten onze ogen niet voor het feit dat de gemiddelde leeftijd van de leden inmiddels toch wel aan de hoge kant is en dat we broodnodig nieuwe, relatief jongere leden er bij zullen moeten krijgen. Veel mannenkoren hebben op dit moment moeite om nieuwe leden aan te trekken. Misschien is er ook niet altijd de bereidheid bij de koren om de bakens te verzetten en zich voldoende in te leven in wat mannen vandaag de dag willen en waar men zich wel of niet aan wil committeren.  Zoals ik al genoemd heb is er bij De Karawanken de bereidheid om zowel qua repertoire alsook qua optredens de blik te verruimen en nieuwe vormen van uitvoering  en performance te onderzoeken. Dat alles natuurlijk binnen de doelstellingen zoals die in onze statuten staan.


Hier staat namelijk: het bevorderen van de koorzang en het leveren van een bijdrage aan de actieve en passieve culturele ontspanning door het beoefenen van de zangkunst in verenigingsverband. U ziet: het zijn niet de statuten die ons beperkingen opleggen! Zonder in aanvaring te komen met deze officiële regels, die we trouwens ook elk moment als vereniging kunnen veranderen, is er ruimte genoeg om ons koor verder te ontwikkelen en nieuwe uitdagingen aan te gaan. Ik weet dat er leden zijn die denken dat we als koor ons diamanten jubileum niet meer zullen vieren. Ik denk dat zij ongelijk hebben. Ik denk dat er altijd belangstelling zal zijn om met een groep mannen samen te zingen en mooie muziek te maken. Want ben nou eerlijk: zo’n mannenkoor, dat is toch veel mooier dan welke andere vorm van muziek maken  ook!   Dat vorm en presentatie daarbij aan verandering onderhevig  zijn doet niets af aan belangstelling  van mannen voor mooie muziek. We zullen er wel voor moeten zorgen dat we deze muziek voldoende onder de  aandacht brengen, vooral bij potentiële zangers. Want: onbekend maakt onbemind! En daar ligt natuurlijk ook een taak en opdracht voor alle leden van De Karawanken: niemand is een betere ambassadeur voor ons koor dan enthousiaste leden van ons koor!
(Theo van Asseldonk)

 

KOMENDE CONCERTEN
De volgende optredens staan op de  agenda:

  • Zondag 22 april 2018, deelname aan de Korenmiddag in Escharen, 15.00 uur  
  • In het weekend van zaterdag 23 juni en zondag 24 juni wordt – in het kader van het aantrekken van nieuwe leden - een masterclass georganiseerd met bas-bariton Marco Bakker. Samen met hem wordt op zondag 24 juni  een concert gegeven.  
  • 13 januari 2019 Nieuwjaarsconcert

 


 

Financiële ondersteuning:
Bestuur en leden van de Karawanken bedanken de huidige “Vrienden van de Karawanken” voor hun financiële onder-steuning.

Ook op een andere wijze kan men de Karawanken  steunen. Door deel te nemen aan de Vriendenloterij. Mee spelen met je gsm-nummer. De kosten zijn €13,00 per maand + 2 extra trekkingen, waarvan de helft (€ 6,50) voor het koor is. Bovendien zijn er diverse kansen op mooie prijzen.

Info en aanmelden kan
via onze website of via het secretariaat:
www.karawanken.nl
secretariaat@karawanken.nl 


Wil Boleij, penningmeester

 

Secretariaat De Karawanken:

Martin Post
Deken Franssenstraat 6
5461 AV  Veghel
tel. +31 (0)413-367035
secretariaat@karawanken.nl
www.karawanken.nl
KvK. Brabant Nr. 40219339
Bank:Rabobank 154910104